Why Kurdistan and the Kurdish struggle for freedom matters

Why Kurdistan and the Kurdish struggle for freedom matters;

The Kurdish prisoners hungerstrike is now on its 45th day. (It is Friday October 26th 2012) Nearly 800 prisoners including journalists, MPs, local Cllrs, Mayor are taking part. Yet the media and Left are silent.

I am not one for supporting global over local issues, and fighting the enemy at home is always the priority, but I live in north London where 100,000 Kurdish refugees live, driven from their homes by the massive attack on the Kurds over the last 30 years which included a scorched earth policy that destroyed c.4000 villages and created 3 million refugees.

The Kurds are the forgotten (or ignored) freedom movement. They say their only true friends are the mountains. Over 20 million in Turkey suffer massive political and cultural oppression (Kurdish is banned in schools, Law and politics) and millions of those are internal refugees driven out of their villages and forced to migrate to the cities where they live as second class citizens. Yet there story and fight is largely unknown or ignored by the Western Left.

Living in Hackney and Tottenham I always knew of the Kurds but only recently through working against the cuts and after the riots through helping to organise the “Give Our Kids a Future” did I realise that most for the ‘Turks’ I’d worked with and the organisations they are in fact predominantly Kurdish. And while most of them now have british born and educated kids, they homeland still calls.

Kurdistan to most in London seems far away though, like Iraq and Iran, but in fact it’s capital, Amed/Diyabakir is closer to London than Cairo, Damascus or Gaza City! And critically Turkey is, well a little bit, in Europe, and as a state wishes to be in Europe economically and politically.

And Kurdistan is not just some Middle Eastern mountain dispute. Because the Kurds culturally and politically have long been on the Left, and because they are at the cross roads of Syria, Turkey, Iraq and Iran, and have the potential of the Iraq Kurds petro-dollars, the full force of American dollar has come down on them. Little less than bankrolling Israel, Turkey was bankrolled massively by the US up until recently  (unlike Israel it can now pay it’s on way) both as a bulwark against pre Col War expansionism but also to stop an independent Kurdistan.

Turkish nationalism, while secular, is fiercely nationalistic and is responsible for the Armenian and Assyrian genocides, the expulsion of tens of thousands of Greeks and cultural and political oppression of the Kurdish which broke into open warfare in the 8ts and 9ts when c.50,000 people died in fighting between the PKK ( Kurdistan Workers Party) and the Turkish army.

While the PKK continues to have thousands of soldiers in the mountain, the Kurdish struggle is now, through the actions of the Turkish state as much in the cities and towns, where most of the Kurds have been driven, where it has hundreds of Cllrs and Mayors in the BDP party. The population of Amed for example rose from 150,000 in 1970 to 1.5million in 2000 due to refugees.

The response of the Turkish state, currently run by the Islamist AKP party of Erdogan, has imprisoned increasing numbers of Kurds in mass round ups, and there are currently 15,000 Kurdish political prisoners.

The Kurdish struggle has been transformed over recent years with its imprisoned leader Abdullah Ocalan moving from a traditional nationalist/Marxist ideology, of creating an independent Kurdish state, to a one of “democratic confederalism”, influenced by the ideas of the ecological Marxist Murray Bookchin, of a democratic revolution throughout Turkey.

And this is why the Kurds struggle is so important and not just to the Turkish state and the Western powers, who will do anything to stop it winning, as what they stand for is revolutionary, not just locally but universally, but to those who are revolutionaries in the West.

While I have always believed you should “think global but act local”, and while I accept that it is right people should protest about the actions of Israel, anyone who lives in north London must show some solidarity with our Kurdish neighbours. While elements of the Left e.g. STW/Respect have organised consistently in support of Palestine amongst UK Muslim communities they have ignored the issue of Kurdistan.

Yet imho the Kurdish struggle and the KCK/PKK are the most progressive revolutionary force in the Middle East today. And the most feminist; women are equal at all levels of the organisation and include over 30% of the fighters in the mountains.

Ocalan wrote in 2004
““Our first task,” he wrote, “is to push for democratization, for non-state structures, and communal organization.” Instead of focusing solely on changing the Turkish constitution, he advocated that Kurds create organizations at the local level: local town councils, municipal administrations, down to urban districts, townships, and villages. They should form new local political parties and economic cooperatives, civil society organizations, and those that address human rights, women’s rights, children’s rights, animal rights, and all other issues to be addressed.

“Regional associations of municipal administrations” are needed, so these local organizations and institutions would form a network. At the topmost level, they are to be represented in a “General Congress of the People,” which will address issues of “politics, self-defence, law, morality, economy, science, arts, and welfare by means of institutionalization, rules and control mechanisms.”

Gradually, as the democratic institutions spread, all of Turkey would undergo a democratization. They would network across existing national borders, to accelerate the advent of democratic civilization in the whole region and produce not only freedom for the Kurds but a geopolitical and cultural renewal. Ultimately a democratic confederal union would embrace the whole of the Middle East. He named this Kurdish version of libertarian municipalism “democratic confederalism.”

In March 2005, Öcalan issued a Declaration of Democratic Confederalism in Kurdistan. It called for “a grass-roots democracy … based on the democratic communal structure of natural society.” It “will establish village, towns and city assemblies and their delegates will be entrusted with the real decision-making, which in effect means that the people and the community will decide.” Öcalan’s democratic confederalism preserves his brilliant move of linking the liberation of Kurds to the liberation of humanity. It affirms individual rights and freedom of expression for everyone, regardless of religious, ethnic, and class differences. It “promotes an ecological model of society” and supports women’s liberation. He urged this program upon his people: “I am calling upon all sectors of society, in particular all women and the youth, to set up their own democratic organisations and to govern themselves.” When I visited Diyarbakir in the fall of 2011, I discovered that Kurds in southeastern Anatolia were indeed putting this program into practice.[30] http://new-compass.net/articles/bookchin-%C3%B6calan-and-dialectics-democracy

But what can people in the UK do? Well many on the Left quite rightly have time to protest at the plight of the Palestinians, who have equally suffered colonialism and repression, and the Kurdish plight is no less. With the current situation of hundreds on hungerstrike it seems equally right that there should be a united solidarity campaign.
But protest does not always seem and is not always that useful. But in Turkeys case it can be; the West are desperate to bring in Turkey as a new base for cheap labour production. e.g. the work that the Visteon Ford factory in Enfield that close recently simply transferred to Turkey. The West are trying to portray the Islamist AKP govt as progressive when in fact they are the opposite. Entry to the EU could force Turkey to give significant concessions to the Kurds.

And the UK supplies weapons and tools of repression to Turkey, like with EDO in Brighton supplying bomb parts to Israel that were used in the barbaric Operation Cast lead.  The UK is the third biggest exporter of arms to Turkey though it only amounts to 1% of their imports due to the massive US military aid/sales. E.g. Gun mounted British Land Rovers are used extensively in the attacks and forced depopulation of Kurdish villages e.g. 400 Land Rover 110 4×4 vehicles for use by the Gendarmerie, Turkey manufactures under licence Land Rover Scorpion attack and reconnaissance vehicles,  British Aerospace exports 36 Rapier surface-to-air missiles, Short Brothers have exported 40 Shorland S550 armoured personnel carriers for the Gendarmerie and British Aerospace has a three year contract to upgrade Rapier missile systems http://www.caat.org.uk/resources/publications/government/turkey-submission-0102.php

If you live in north London there will always be things you can do to support the local Kurdish organisations.

For more info and updates check out;
Peace in Kurdistan Campaign  http://peaceinkurdistancampaign.wordpress.com/

http://hevallo.blogspot.co.uk/ or on Facebook Hevallo and twitter hevallo


http://www.youtube.com/watch?v=6JM8XyhBpQ0  Amed Mayor interview

http://www.youtube.com/watch?v=jiyct4sfD18 “Fire in the Mountains”
2012 Australian programme about PKK

2012 interviews with PKK

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to Why Kurdistan and the Kurdish struggle for freedom matters

  1. Bedri Engin says:


    AKP rejimi altında Türk olmayan, Müslüman olmayan aydınlara ve başka dinlerden olanlara karşı işlenen cinayetlerin hasır altı edilmesine göz yumulmaya devam ediliniyor.
    Sözde demokratik, sivil anayasa girişimi yozlaştırılıp türban, cami ve yeşil din ordusu kurma özgürlüğüne indirgendi. İçerde ve dışarda onca fırtına koparan, düşünce özgürlüğünün önünde bir dikene dönüşmüş yasaları kaldırmaya yanaşamıyor AKP.
    Tarihinde ilk defa kavuştuğu Nobel ödülünü kazanmayı kutlama yerine, yas tutmayı yeğleyen böyle kültürsüz bir rejim dünyada görülmemiştir. Kötü bir paradoks bu! Uluslararası nobel ödülü ile övüneceğine, Çamlıca tepesine dikilecek beton yığını ile övündürülecek yığınlarla ortaçağ karanlığını arayan rejimin demokratlığına kim inanır?
    Bu anlayışla ne demokrasi kazanılır, ne Kürt sorunu çözülebilinir, ne de hükümetin ve parlamentonun saygınlığı korunur. Mesele bu ülkede geçerli sistemin demokrasi değil, ırkçı dinci totaliter bir sistem olduğunu görüp itiraf etmemek mümkün değildir. Nobel ödülü kazanan yazarın Türk Müslüman olmadığı ima ediliyor, özel harpçilerin tehditleri karşısında can güvenliğini kaybediyor ve her zamanki gibi kurtuluşu Türkiye’den kaçmakta buluyor. Erdoğan istemediğini ayak üstü ekarte edip ve beğendiğini de saat hesabı ile istediği yere getiriyor. Böyle bir operasyon gücüne sadece askeri cuntalarda, Stalin, Hitler ve Musolini rejimlerinde rastlanabiliniyor.
    Eğer demokrasi kazanılacaksa önce bu sistemin kökü olan anayasanın değişmesi gerekir. Kürtlerle alınıp verilecek bütün şeyler, demokratik hukuk çerçevesinde resmi komisyonların plan ve projeleri ile, dürüst yollarla, karşılıklı imzalı belgelerle sağlanmalıdır…Aşiret tarikat cemaat kafası ile Kürtler’i imzasız, belgesiz karanlık maceralara sürükleyen AKP’nin böyle bir derdi yok. İki Mafya reisinin işgüzarlığını anımsatan şimdiki yabanilikle, bölge halkı ile alay edildiği, Kürtlerin normal birer insan yerine bile konulmayarak, yeryüzünde bütün toplumlar için geçerli yöntem ve metotların onlara fazla görüldüğü, zaman kazanılarak bölgede bellirli politik hedeflere varılmak istendiği ispatlanıyor. Amaç yine herzamanki gibi Kürtler’in birleşmelerini engellemek ve Suriye Kürtlerini kontrol altına alarak petrol alanlarına yayılmaktır. Kürtler’e otonomi vaya başka türden bir statü verilecekse, AKP, hükümet olarak önce, Kürtlerin normal insanlar olduğunu belirten yasalar çıkarmalı, köy koruyucularını ve diğer terör örgütlerini fesh etmelidir. Kürtler’i iç- dış düşman diye lanse eden devlet doktirini açıkça terkedilerek, Tarih kitapları yeniden yazılmalı ve bu coğrafyanın bütün eski adları serbest bırakılmalıdır. Son dönemde ortalıkta boy gösteren, ‘sivil’ dinci ırkçı örgütler kuran, kahramanlık hikayelerini temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp topluma sunan, her tarafa akıl veren ve pervasız bir cürete sahip tarikat ve aşiretlerin kurdukaları paramiliter örgütlerin kanlı serüvenleri ortalıkta duruyorken, yeniden din adamları denilen eşkiya sürülerini ortaya sürmekle soruna çözüm bulunamaz. Ve asıl bu noktada bir yargılama ve hesaplaşma gerekiyor. Mevcut haliyle bu dava iktidar kavgalarının bir parçası olmaktan başka bir anlama gelmiyor.

    Kürtler Lozan’dan daha ileri gitmiyor!

    Lozan antlaşması ile adları bile yasaklanan Kürtler’e yamanan ve şimdilerde ”İslam bayrağı altında birleşelim” diye fetva veren A. Öcalan’ı Kürtlerin tek lideri diye lanse eden AKP rejimi, Kürtler’i din ordusu yoluyla hakimiyet altında tutmayı esas alıyor. Abdülhamit’in Hamidiye alaylarına benzer bir örgütlemeyi kabul eden PKK´nin Türk istihbaratı tarafindan yönetildigi de artık kör gözlerden kaçmıyor. 1908-1909’dan sonra Abdülhamit tahtı kaybedince, adına kurduğu “Hamidiye Alayları”, Süvari Birlikleri’ne çevrildi. 1915 Ermeni soykırımında bu süvari birliklerinin bir kısmı çok çirkin bir şekilde kullanıldı ve sonrasında ise resmi Kemalist orduya katıldılar. Koçgiri, Palu- Genç, Dersim, Piran, Zilan vs. katliamları Ermeni, Süryani, Pontus soykırımlarından ayrı olarak ele almak yanlış olur. Bu anlamda şimdiki devletin şekillenişini, Osmanlı ve TC’nin Kürtlere karşı izlediği politikada Hamidiye Alayları olayını kavramak, şimdi içine girilen ihanet sürecini anlamakta önem kazanmaktadır.

    Kürtler 1919 larda içine düştükleri ihanetin tekrarını yaşama tehlikesi ile karşı karşıyalar!
    M. Kemal, o dönemde Kürtler’i kendi safına çekebilmek için İslam temasını kullanmıştı, ”bütün Müslümanların birliği, Osmanlı halifeliğinin kafirlere karşı korunması”, taktiği tutmuş ve Kürtler kandırılarak tarihlerindeki en büyük tuzağa düşürülmüşlerdi. Savaş kazanıldıktan sonra devam eden jenosit uygulamaları, ad,dil ve kültürlerinin tümden yasaklanması ise dünyanın ender bir kara lekesi olarak karşımızda durmaya devam ediyor.
    ”İslam bayrağı altında birleşelim” diye hortlayan PKK şefi, varlığı inkar edilen, jenosit politikaları canlı ve uzun sürece yayılan, asimilasyon gibi insanlık suçu ile eritilmek istenen bir halka, “sınıf ideolojisi”, bu tutmayınca, bu defa da İslami din aidiyeti diyerek Kürtleri zafiyete uğratmaya çalışıyor.

    40 000 civarında Kürdü öldürttüp, milyonlarcasını Batı metropollerine sürerek, 4 000 civarında yerleşim birimini haritadan silip, akabinde sindirilmiş bu topluma, ”çözüm” adı altında esirlik durumunu sürüdürmeyi dayatmak, Kürtler açısından utanç vericidir. Hamidiye alayları bölge coğrafyasında gelmiş geçmiş en zalim güçlerden biridir. Ermeni, Alevi, Pontus, Suryani ve diğer azınlıkların haritadan silinmesi için başlatılan sürecin ilk figüranlarıdırlar. Sunni – Şafi Türk – Kürt sentezi temelinde, Sultan’a bağlı kurulan bu alaylar son dönemlerinde dünyanın en gaddar soykırımlarına da imzalarını atmaktan geri kalmadılar.
    Yakındoğu’yu “büyük Türk yurdu” haline getirmeyi tasarlayan siyasi proje, Rum, Ermeni, Pontus, Laz, Kürt, Êzdi, Alevi vs. soykırımları neticesinde başarıya ulaşmıştır. Tüm Yakındoğu ülkelerini “Anavatan”ı ve “Misakı Milli” olarak sayıp, haritadan çıkarmış, kendisini de Ortadoğu’ya dahil ederek gözünü Uzak Asya’daki Çin Sedi’nden Adriyatik’e kadar olan coğrafyanın hakimi olmayı yeniden planlıyorlar. Hamaset siyasetinde başarılı olan Türk Sunni liderleri şimdiye kadar savaşsız bir şekilde “zaferler”ini kutladılar. Bu coğrafyanın hakiki yerlileri olan mazlum halkların başarıyla yokedilmesi, aynı türden politikaların şimdilerde yeniden tekrarlanmasını beraberinde getiriyor.

    PKK’ yi bölgede polis gücü yapmayı öngören bu türden Hamidiye alayları benzeri, Erdoğan alaylarını kurmayı hedefleyen sürecin Kürtler’in hakları ile bir alakası yoktur. Hamidiye alayları zamanında Kürtler bir şey kazanmadı, tarihsel olarak sadece kaybettiler: ticaret yaptıkları, beraber çalıştıkları ve kendilerine kendi adları seslenen komşularını da kaybettiler, dillerini kültürlerini kaybettiler. Lozan ile birer mezarlığa çevrilen bu alanda, eski Hamidiye aşiret reislerinin yerine, modernize edilmiş, ”R. T. Erdoğan’ın başkanlık sistemini kabule hazırız”, diyerek Kürtler adına konuşturulan Öcalan kliğinin önderliğinde hareket edecek Erdoğan alaylarının kuruluşuna yönelme süreci, Kürtler’e Lozan’da dayatılan yok olmak sürecinin devamını öngörmektedir.
    Bu süreçte ortaya çıkan toplumsal etkiler, Türkiye’nin üzerine kurulduğu temelleri sağlamaya yöneliktir. Bu etkinin Kürt Sorununu çözeceğini sananlar yanılıyor. Çağdışı bir kültür ve mentalite ile bu sorun çözülemez. Bu etki ve adaletsizlikle kurulan siyasi ortaklıklar da muhtemelen tutmayacaktır.
    Yeni türden Hamidiye alayları istemiyoruz.
    Çamlıca’ya ve Taksim’e cami istemiyoruz!

    İmza için buraya klikleyiniz
    Sevgi ve Saygılarla
    Entegrasyon Komitesi İsviçre- Vevey

    Esin Duran,
    Selda Suner,
    N. Gök,
    Bedri Engin,
    Sevda Suner
    Sezer Aşkın,
    Salih Demir
    A. Demir
    Melahat Baykara,
    Uğur Demir
    Ismail B. Cenk,
    Tekin Balkic
    Selma Altuntaş,
    Filiz Serin,
    Nedim Serin,
    Vedat Koçak,
    Salih Birdal,
    Mustafa Gur,
    Hasan Zafer
    Bahar Ünsal
    Osman Bahar
    Ayse bahar
    Metin Maslak
    H. Maslak
    Dilek Solak
    zeynep içkaya
    Sevda maslak
    Sercan Gezmiş
    Aynur Balkaya
    İpek Doğan
    Nazım Doğan
    Murat Doğan
    esin erkan
    Beyhan erdem
    n. erdem
    İsmail Deniz
    Ayten BARAK
    Ugur Birdal
    Ahmet Tan
    Yıldırım Kongar
    Selma Kongar
    Birol Aytekin
    Hatice Gül
    Ibrahim Erkin
    Kemal erdem
    Rıza Akdemir
    Mehmet Coskun
    Hüseyin demir
    fethi killi
    Yeliz Ender
    Mustafa Ender
    Ugur Basak
    Kemal Dektaş
    Ayten Ilkdal
    Nuri Aktanır
    Metin Koc
    Sevgi Ender
    Burhan Kulakçı
    Oğuz Duran
    Burcu Kanter
    Aysel kanter
    Erol kanter
    Layla SOLGUN
    Orkun Keskin
    T. Vural
    Oğuz şen
    Nur Şen
    Ismail çaykara
    Burhan Orkal
    D. Kahan
    Seher Yıldız
    Esra akkaya
    Mehmet Uzan
    Yeliz IŞIK
    Seyhan İlknur
    Osman Çekiç
    esma yıldız
    Murat Çetindal
    Ali OkyarMusa Tekin
    Aslı Birdal
    Nazmi Doğan
    İnci Gür
    L. Okar
    Mustafa Karkaya
    Omer Aytac
    Mürsel Bozkır
    Zeynep Şengül
    Gülcan Iğsız
    Murat Nidar
    şemsi Kaya
    Ayten Ekşi,
    Eda leman
    nermin ışıl
    D. Polat
    Kadir Erdem
    Serdar OKTAY
    Mehmet Özdemir
    Mustafa Erkan
    Nuri AKTAS
    Emine AKTAS
    O. Kadir Ergun
    Metin Kurca
    Sedat Isiklar
    Filiz Bag
    Kadir Baskale
    Sevim Varlik
    Hasan Mesut Akkaya
    Necmi Guler
    Erhan Isguz
    Meral Okur
    Bilge Okyaz.
    Kemal Koç
    L. Mirakoğlu
    Oktay Kızılcık
    Mehmet Yavuzgil
    Erdal Polat
    Hüsnü oktay
    Ahmet tekin.
    Semra Kaya
    Mustafa Çiçek
    Kayhan Göçkaya
    Erdal Solgun
    Mehmet Solgun
    Esra Solgun
    N. Altik
    Oguz Karakış
    Leyla Mert
    Işık mert
    D. Öksüz
    Erdem Yılmaz
    Ayse Eltan
    S. Guner
    M. Deniz Ok
    Mehmet İnce
    Huseyin Cinar
    Meltem Cinar
    Berk Cinar
    L. Demirkaya
    Huseyin Çilek
    Ayten Irmak
    D. Okdere
    Ali Uskan
    Berdan Temiz.
    H. Baskale
    Murat Gülay
    Esra Gülay
    Mustafa Akyol
    A. jale Kol
    M. Kol
    Tamer Oktay
    Aslan Burukoglu
    I. Demir
    Nurettin Akdal
    Uzan Kara

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s